มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรีเป็นมหาวิทยาลัยเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น โดยมีพันธกิจ 4 ด้าน ได้แก่ การผลิตบัณฑิต การวิจัย การบริการวิชาการ ทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม เพื่อขับเคลื่อนมหาวิทยาลัยให้ไปสู่วิสัยทัศน์และเป้าหมายที่วางไว้ โดยคำนึงและให้ความสำคัญกับคำว่า คุณภาพทางการศึกษา การผลิตและพัฒนานักศึกษาเป็นหัวใจสำคัญหลักที่มหาวิทยาลัยต้องมีกระบวนการพัฒนาให้เป็นนักศึกษาที่มีคุณภาพ“คนดีและคนเก่ง” เพื่อเป็นบัณฑิตที่พร้อมทำงานในอนาคตและสถานประกอบการมีความพึงพอใจมากที่สุด
วิศวกรสังคม (Social Engineer) เป็นเครื่องมือหนึ่งที่มีความสำคัญต่อการพัฒนาทักษะนักศึกษาแห่งการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 และเน้นทักษะเฉพาะของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏที่ได้รับการปลูกฝัง อบรมให้ความรู้ ผ่านกระบวนการคิดเชิงเหตุผล ค้นหาปัญหาที่แท้จริง คิดอย่างเป็นระบบ คิดเชิงสร้างสรรค์คิดเชิงออกแบบ (Design Thinking) ลงมือทำอย่างเป็นระบบ สื่อสาร ประสานงานกับภาคีเครือข่ายรู้จักสร้างเครื่องมือ ใช้เทคนิควิธีให้สอดคล้องวิถีชุมชนของคนในชุมชนเดียวกัน สามารถผลิตนวัตกรรมทางสังคมให้แก้ปัญหาของสังคมได้หรือเป็นนักนวัตกรชุมชน โดยการสร้างตนเป็นที่พึ่งของสังคมได้อย่างสง่างามให้สมกับที่เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏอย่างภาคภูมิ
ดังนั้น โครงการ “สนับสนุนการดำเนินงานขับเคลื่อนการยกระดับนวัตกรรมชุมชน (พี่เลี้ยง)” จึงเป็นการการขับเคลื่อนวิศวกรสังคมเพื่อไปสร้างนวัตกรรมในการพัฒนาชุมชนให้เกิดการมีส่วนร่วมและความเข้มแข็ง รวมถึงเกิดการจ้างงานบัณฑิตให้มีงานทำและฟื้นฟูเศรษฐกิจของชุมชน อีกทั้งเป็นพี่เลี้ยงที่ค่อยฝึกให้นักศึกษาได้เกิดการเรียนรู้ ฝึกฝน และพัฒนาตนเองให้เกิดทักษาะต่างๆของการใช้เครื่องมือวิศวกรสังคม และยังเพิ่มเติมความรู้เกี่ยวกับกระบวนการ วิธีการของวิศวกรสังคมเพื่อนำไปใช้ในการดำเนินงานต่อไปได้อีกด้วย
1. เพื่อส่งเสริมให้บัณฑิตสามารถนำเครื่องมือวิศวกรสังคมไปประยุกต์ใช้ในการพัฒนาผู้ประกอบการในชุมชนได้
2. เพื่อส่งเสริมให้บุคลากรเกิดองค์ความรู้และสามารถนำไปสร้างนวัตกรรมและพัฒนาชุมชน
| # | พื้นที่ | ตำบล | อำเภอ | จังหวัด |
|---|---|---|---|---|
| 1 | ศูนย์วิศวกรสังคม มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี วิทยาเขตโป่งสลอด | หนองกะปุ | บ้านลาด | เพชรบุรี |
| ตัวชี้วัด | เป้าหมาย | ผลที่ได้ | รายละเอียด |
|---|---|---|---|
| 1) จำนวนหมู่บ้านที่ได้รับการพัฒนา | 10 หมู่บ้าน | 0 หมู่บ้าน | |
| 2) จำนวนนวัตกรรมติดอาวุธทางปัญญาเพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่อย่างยั่งยืน | 10 นวัตกรรม | 0 นวัตกรรม | |
| 3) จำนวนประชากรที่เข้าร่วมโครงการที่เกิดทักษะ/สมรรถนะและนำไปใช้ประโยชน์ | 500 คน | 0 คน | |
| 4) ความสุขมวลรวมของชุมชน (Gross Village Happiness : GVH) เพิ่มขึ้นจากเดิม | ร้อยละ 41 | ร้อยละ 0 | |
| 5) ผลกระทบทางสังคมจากการลงทุน (SROI) | 2 เท่า | 0 เท่า | |
| 6) จำนวนนวัตกรรมการพัฒนาท้องถิ่นตามบริบทเชิงพื้นที่และภูมิสังคม | 113 นวัตกรรม | 0 นวัตกรรม | |
| 7) จำนวนหมู่บ้านที่มีดัชนีชี้วัดความสุขมวลรวม (GVH) เพิ่มขึ้น | 237 หมู่บ้าน | 0 หมู่บ้าน | |
| 8) จำนวนชุมชนที่มีดัชนีชี้วัดความสุขมวลรวม (GVH) เพิ่มขึ้น | 5 ชุมชน | 0 ชุมชน | |
| 9) จำนวนเครือข่ายความร่วมมือในการพัฒนาท้องถิ่น | 7 เครือข่าย | 0 เครือข่าย | |
| 10) จำนวนประชากรในท้องถิ่นได้รับการพัฒนา | 4,519 คน | 0 คน | |
| 11) จำนวนชุมชนที่ได้รับการพัฒนา | 0 ชุมชน | 0 ชุมชน | |
| 12) จำนวนชุมชนในพื้นที่บริการของมหาวิทยาลัยที่ได้รับการพัฒนาหรือแก้ไขปัญหาด้วยกระบวนการวิศวกรสังคม | 10 ชุมชน | 0 ชุมชน | |
| 13) ชุมชนหรือประชาชนที่เข้าร่วมโครงการมีสมรรถนะเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนตามบริบทเชิงพื้นที่และภูมิสังคมเพิ่มขึ้น | ร้อยละ 80 | ร้อยละ 0 |