มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี เป็นมหาวิทยาลัยเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น มีการน้อมนําพระราโชบายด้านการศึกษา ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ในการให้การศึกษาสร้างผู้เรียนให้สมบูรณ์ พร้อมด้วยคุณลักษณะ 4 ประการ ได้แก่ มีทัศนคติที่ดีและถูกต้อง มีพื้นฐานชีวิตที่ดีและมั่นคง มีอาชีพ มีงานทำและเป็นพลเมืองดี มีระเบียบวินัย มีทักษะการคิด วิเคราะห์ การสร้างองค์ความรู้ในศาสตร์ต่างๆ เพื่อบูรณาการและถ่ายทอดให้เกิดประโยชน์ต่อนักศึกษาและชุมชน อีกทั้งยังเชื่อมโยงการพัฒนาให้นักศึกษามีความพร้อมทั้งความรู้ ความสามารถ เข้าใจและเข้าถึงการพัฒนาที่เริ่มจากตัวนักศึกษาลงไปสู่ชุมชน สังคมและขยายผลไประดับประเทศ โดยการเรียนรู้กระบวนการต่างๆ ผ่านการทำงานระหว่างรุ่นสู่รุ่นสู่การเป็นวิศวกรสังคม
วิศวกรสังคม (Social Engineer) เป็นเครื่องมือหนึ่งที่มีความสำคัญต่อการพัฒนาทักษะนักศึกษาแห่งการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 และเน้นทักษะได้อบรมให้ความรู้ผ่านกระบวนการ คิดเชิงเหตุผล ค้นหาปัญหาที่แท้จริง คิดอย่างเป็นระบบ คิดเชิงสร้างสรรค์ คิดเชิงออกแบบ (Design Thinking) ลงมือทำอย่างเป็นระบบ สื่อสาร ประสานงานกับภาคีเครือข่าย รู้จักสร้างเครื่องมือ ด้วย อีกทั้งเป็นการเรียนรู้นอกห้องเรียนโดยนำความรู้ความสามารถมาพัฒนาชุมชน มีจิตอาสาช่วยเหลือชุมชน และได้เรียนรู้วัฒนธรรมวิถีการดำเนินชีวิตของชุมชน เพื่อนำมาปรับใช้ในชีวิตประจำวัน ซึ่งในครั้งนี้ได้คัดเลือกโรงเรียนวัดกุฎิ (ชุ่มประชารังสรรค์) ตำบลบางเค็ม อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี เป็นพื้นที่ในการพัฒนา Soft Skills ด้วยกระบวนการวิศวกรสังคม
ดังนั้น องค์การบริหารนักศึกษา ได้เล็งเห็นความสำคัญจึงจัดทำโครงการ “ราชภัฏทอฝัน ปันน้ำใจปีที่ 12” ขึ้น อันจะส่งผลให้นักศึกษามีจิตอาสา มีจิตสาธารณะ กล้าคิด กล้าแสดงออก และได้นำทักษะ Soft Skills ด้วยกระบวนการวิศวกรสังคมมาใช้ อีกทั้งเป็นการให้นักศึกษาได้ฝึกเป็นนักคิด นักสื่อสาร นักประสาน และนักสร้างนวัตกรรมอีกด้วย
1) เพื่อส่งเสริมให้นักศึกษามีจิตอาสา มีจิตสาธารณะ
(2) เพื่อส่งเสริมให้นักศึกษาสามารถทำงานร่วมกับผู้อื่นและทำงานเป็นทีมได้
(3) เพื่อส่งเสริมให้นักศึกษาเกิดทักษะ Soft Skills ด้วยกระบวนการวิศวกรสังคม
| # | พื้นที่ | ตำบล | อำเภอ | จังหวัด |
|---|---|---|---|---|
| 1 | โรงเรียนวัดกุฎิ (ชุ่มประชารังสรรค์) | บางเค็ม | เขาย้อย | เพชรบุรี |
| ตัวชี้วัด | เป้าหมาย | ผลที่ได้ | รายละเอียด |
|---|---|---|---|
| 1) จำนวนหมู่บ้านที่ได้รับการพัฒนา | 10 หมู่บ้าน | 0 หมู่บ้าน | |
| 2) จำนวนนวัตกรรมติดอาวุธทางปัญญาเพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่อย่างยั่งยืน | 10 นวัตกรรม | 0 นวัตกรรม | |
| 3) จำนวนประชากรที่เข้าร่วมโครงการที่เกิดทักษะ/สมรรถนะและนำไปใช้ประโยชน์ | 500 คน | 0 คน | |
| 4) ความสุขมวลรวมของชุมชน (Gross Village Happiness : GVH) เพิ่มขึ้นจากเดิม | ร้อยละ 41 | ร้อยละ 0 | |
| 5) ผลกระทบทางสังคมจากการลงทุน (SROI) | 2 เท่า | 0 เท่า | |
| 6) จำนวนนวัตกรรมการพัฒนาท้องถิ่นตามบริบทเชิงพื้นที่และภูมิสังคม | 113 นวัตกรรม | 0 นวัตกรรม | |
| 7) จำนวนหมู่บ้านที่มีดัชนีชี้วัดความสุขมวลรวม (GVH) เพิ่มขึ้น | 237 หมู่บ้าน | 0 หมู่บ้าน | |
| 8) จำนวนชุมชนที่มีดัชนีชี้วัดความสุขมวลรวม (GVH) เพิ่มขึ้น | 5 ชุมชน | 0 ชุมชน | |
| 9) จำนวนเครือข่ายความร่วมมือในการพัฒนาท้องถิ่น | 7 เครือข่าย | 0 เครือข่าย | |
| 10) จำนวนประชากรในท้องถิ่นได้รับการพัฒนา | 4,519 คน | 0 คน | |
| 11) จำนวนชุมชนที่ได้รับการพัฒนา | 0 ชุมชน | 0 ชุมชน | |
| 12) จำนวนชุมชนในพื้นที่บริการของมหาวิทยาลัยที่ได้รับการพัฒนาหรือแก้ไขปัญหาด้วยกระบวนการวิศวกรสังคม | 10 ชุมชน | 0 ชุมชน | |
| 13) ชุมชนหรือประชาชนที่เข้าร่วมโครงการมีสมรรถนะเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนตามบริบทเชิงพื้นที่และภูมิสังคมเพิ่มขึ้น | ร้อยละ 80 | ร้อยละ 0 |